4 minuten

Column: Clinton of Obama?

Zelden ben ik zo vaak door lezers van De Helling op het matje geroepen als na die keer dat ik schreef gevallen te zijn voor Barack Obama.

Was het wel kosher te kiezen voor ‘een man’ terwijl er ook ‘een vrouw’ in de race is voor het Amerikaanse presidentschap? Die man was dan wel ‘een zwarte’ en had daarom vanzelfsprekend ook een streepje voor maar een beetje vrouw hoorde toch eigenlijk te gaan voor Hillary Clinton. Of vond ik soms dat de zwarten eerder aan de beurt waren om te laten zien dat een van hun in staat is het machtigste land ter wereld te leiden?

Door de ernst waarmee werd gediscussieerd over ‘de vrouw’ versus ‘de zwarte’ werden Hillary Clinton en Barack Obama teruggebracht tot aanvoerders van verschillende mensensoorten. Alsof er geen interessanter verschillen zijn tussen politici dan het lichaam waarin ze zijn geboren. Toch is het bijna onvermijdelijk dat de twee presidentskandidaten worden gezien als representanten van grote groepen Amerikanen die doorgaans minder kansen krijgen zichzelf op belangrijke posities te bewijzen dan ‘de witte man’. Een belangrijk deel van de democratische verkiezingscampagne gaat er juist over wie van de twee de meeste steun kan vergaren onder andere mensensoorten dan die waartoe zijzelf behoren.

Barack Obama maakte van het begin af aan duidelijk dat hij de president wil zijn van alle Amerikanen. “Er is geen zwart Amerika en een blank Amerika en een Latino-Amerika en een Aziatisch Amerika: er is maar één Amerika, de Verenigde Staten van Amerika,” zei hij tijdens een toespraak waarmee hij zijn aanhang wist te raken. Over een mannelijk en vrouwelijk Amerika repte hij niet, maar intussen heeft hij wel de jacht geopend op de vrouwelijke kiezer. Nu Obama het opneemt tegen mevrouw Clinton wordt zijn echtgenote Michelle ingezet om vrouwen te paaien hun stem te geven aan ‘de zwarte man met de gekke naam’, zoals hij zichzelf noemt. Op de campagnewebsite van Obama is Michelle te zien tijdens een praatje dat ze hield voor een vrouwengroep in haar geboorteplaats Chicago. Achter haar prijken borden met de tekst ‘Women for Obama ‘08’.

Omgekeerd doet Hillary Clinton er alles aan te bewijzen dat zij ook voor zwarte mannen de gedroomde president van Amerika is. Op haar website kan je een videofilmpje bekijken waarin de groep ‘African American Men for Hillary’ laat weten dat Clinton degene is die staat voor ‘new leadership’. Onder haar leiding zal het volgens hen beter gaan met Amerika. “En als het beter gaat met Amerika, gaat het ook beter met de Afro-Amerikanen”.

Bij het zien van de campagnewebsites overvalt je een gevoel van moedeloosheid over de even geoliede als voorspelbare manier waarop de twee kandidaten in de weer zijn hun aanhang onder ‘de anderen’ te vergroten. Het is trouwens Hillary Clinton die zichzelf het meest uitbundig presenteert als lid van een groep waarvan slechts een beperkt aantal officiële geschiedenis schreef. Ter gelegenheid van ‘Women’s Equality Day’ werd een e-card gemaakt met de portretten van een serie belangrijke Amerikaanse vrouwen, waarbij de vrouwen van kleur niet zijn vergeten. Na de foto’s van onder andere de oud-minister Madeleine Albright, de zwarte burgerrechtenactiviste Rosa Parks, de eerste Mexicaans-Amerikaanse en de eerste Aziatisch-Amerikaanse vrouw in het congres volgt een foto van Hillary Clinton met de tekst: “You’ve got the right to vote, use it to make history”.

Toch blijf ik erbij dat het interessanter zou zijn te zien wat Obama ervan gaat maken als hij president wordt. Met zijn net iets linksere verhaal, net iets bredere kijk op de wereld buiten Amerika, de consequente manier waarop hij de oorlog tegen Irak heeft afgewezen en de wijze gedrevenheid waarmee hij zijn boodschap weet over te brengen heeft hij mijn hartje gestolen. Aan de andere kant zal ik een zeker gevoel van triomf niet kunnen onderdrukken als Clinton het wordt. Ik kan wel beweren dat het denken in mensensoorten uit den boze is, maar zolang het bezit van een vrouwenlichaam voor velen van ons nare consequenties heeft is het altijd mooi als een vrouw iets hoogs wordt.
Gelukkig heb ik geen Amerikaans stemrecht.

Gerelateerde artikelen