3 minuten

Column: Hond

De Russische medemens houdt er graag een hond op na. Je ziet ze in Moskou veel aan de leiband lopen. Het is het bekende verhaal: hond (‘sabaka’) draaft rond, snuift aan voorbijganger, boom en auto en – dat beeld was ik bijna vergeten door al die brave zakjes, harkjes en schepjes van de Nederlandse hondenbezitter - draait naar eigen inzicht drollen op het publieke parcours. Ook onderhoudt men hier een straffe verzameling zwerfhonden. Overdag houden deze zich gedeisd in parkjes en op parkeerplaatsjes.’s Nachts verliezen ze om niks hun daagse timiditeit. Dan barsten de dakloze honden plots uit in hysterisch geblaf, elkaar minutenlang aanvullend in seriële of contrapuntische woefwafs. Maar goed, ook de zwerfhond stopt sanitair naar eigen inzicht. Dat wil zeggen overal.

Al die hondenmest is niet zo’n punt, want het straatvegen wordt hier serieus genomen. Elke paar uur komt iemand met een bezem langs om de rommel op te ruimen, straat na straat. De vegers zijn altijd Oezbeken, Kazakken, Kaukasiërs, migranten, ‘zwarten’ in het dagelijkse Russisch. Misschien kunnen de slavische Russen door een speling van het lot geen bezem vasthouden, iets met hun armen of rug wellicht? Hoe dan ook liet een schoonmaakbedrijf onlangs in de krant optekenen dat nul van de 65 medewerkers een ‘echte’ Rus is. En dat het onaangename Russische gebruik om wekelijks ‘zwarte’ migranten te vermoorden slecht is voor het personeelsbestand. De vegers voelen zich steeds minder veilig door de racistische uitbarstingen van geweld en zoeken hun heil elders. Voor zover het tussen ons tot gedachtewisselingen komt, schudden ze afwijzend hun hoofd wanneer ik de Aziatische taxichauffeurs, koffersjouwers en schoonmakers naar hun verhouding met de ‘echte’ Russen vraag.

Wie moet nu straks de straten schoonhouden, zegt de directrice van het veegbedrijf wanhopig in de krant. Als dagelijks stoepgebruiker voel ik met haar mee. Het is niet dat Russen bang zijn voor ongeschoold werk. Maar hun hart gaat daarbij meer uit naar het bewaken: in een hokje zitten en video kijken. Geen huis, geen school, geen winkel, of de mannelijke Russische medemens zit er achter een ruitje de boel in de gaten te houden, terwijl hij ook een stevige schietfilm tot zich neemt. Vrouwen vervullen ook met grote inzet rollen in het bewakingswezen. Ze huizen massaal in hokjes aan de voet van de roltrappen in de metrotunnels. Daarbij kijken ze niet naar een cowboyfilm maar alsof ze al een uur of drie naar de wc moeten. En straatvegen ho maar.

De etnische strijd die hier onder ligt is, laten we zeggen, geen prominente kwestie. We zijn per slot in het land waarvan de baas wat meesmuilend naast Sylvio Berlusconi staat te lachen wanneer de Italiaanse president een idiote opmerking maakt over Barack Obama. En het waren immigranten uit dit land die er in geslaagd zijn het neonazisme te introduceren in Israël. Dat is ook een talent. Onwillekeurig denk ik dan plots aan Nederland, waar het debat over de vraag over ‘nationale identiteit’ nog altijd traag door het oneindig laagland gaat. Wel of niet, niet of niet meer multicultureel, en is dat dan goed of slecht – de discussie doet bij vlagen scholastiek aan. Hoeveel opiniemakers kunnen er eigenlijk op de punt van een naald?

Herhaaldelijk dacht ik dat de honden me uit deze dodelijke relativering kunnen halen. De Rus is niet harteloos, dit is niet de hel en Nederland niet een paradijs van precieuze argumentatie. Want regelmatig zie ik vale dametjes zakken oud brood leegschudden, recht voor de dakloze hondenneuzen. Bovendien wordt het hier ’s winters echt koud, niet dat onnozele speculeren over de Elfstedentocht, maar gewoon zeshonderd graden onder nul gedurende minstens drie maanden. En toch zien alle zwerfhonden er op leeftijd uit. Ze moeten allemaal minstens een winter of zes, zeven overleefd hebben. Het kan niet anders of ze mogen tijdens de barre vorst stiekem in schuurtjes en onder dekentjes liggen.

Maar hier heeft alleen de regering een politieke partij. In Nederland zijn ze zelfs in het parlement vertegenwoordigd, de honden.

Gerelateerde artikelen