3 minuten

Column: RISK

China, wie maakt zich er niet druk om? Bankiers vrezen de dollars die Beijing opstapelt, ondernemers de producten die men namaakt, milieuactivisten de belasting van de aarde door de snelgroeiende grootmacht. Al die zorgen vervliegen wanneer men als Rus over Siberië nadenkt.

Om het te begrijpen moet u een wereldkaart pakken. Neem voor de juiste gemoedstand die van het Riskbord, een fijn agressief spel dat draait om wereldheerschappij. Zoek op de kaart Siberië. Niet moeilijk, het is die enorme lap grond tussen de Noordpool en het reeds genoemde China. Siberië is groot. Heel Europa past makkelijk in Siberië. Siberië op eigen benen zou de titel ‘het grootste land ter wereld’ van Rusland afnemen.

Bedenk nu dat maar iets van twintig miljoen mensen wonen in dit uitgestrekte gebied.  En het worden er steeds minder. Overal kun je immers beter geld verdienen dan in de uitgestrekte toendra, waar alleen de wegen doortrapter zijn dan de ambtenaren. In Risktermen: In Siberië staan maar een paar legertjes. Ik kan de Napoleon in mij uren koesteren, met de gedachte aan deze voor het grijpen liggende weidsheid.

Want aan de overkant van de Amoer-rivier ligt China! Dat barst uit zijn voegen. Niet alleen met mensen, ook met geld. Alleen al in de provincie direct tegen Siberië aan wonen zeker 100 miljoen mensen en een toenemend aantal van hen wil spullen kopen, huizen bewonen, op grasvelden zitten en al die andere plaatsinnemende activiteiten die de middenklasse doet en waar China zelf steeds minder ruimte voor heeft. Zijn deze mensen wel te stoppen? Russische militaire analisten schrijven regelmatig paniekerige beschouwingen over de vuurkracht van China. Het Chinese leger heeft immers meer en vooral betere wapens dan het Russische. Het kan niet anders of binnenkort stormt het gele gevaar de grens over. Met alle legers min één, denk ik er dan altijd krijgshaftig achteraan.

En op basis van de geschiedenis mag China best een stukje Verre Oosten opeisen. Het is pas 150 jaar geleden dat de Russen de Chinezen uit grote delen van Siberië wegjoegen. Bovendien heeft Rusland weinig in het enorme gebied geïnvesteerd –  er zijn alleen wat olieboortorens en gevangenenkampen gebouwd. De verschillende etnische groepen die over de Oeral wonen menen dan ook dat ze als een kolonie van Moskou worden behandeld. Ze hebben op zijn best een ambivalente verhouding met het ‘echte’ Rusland. Genoeg reden om vanuit het Kremlin handenwringend te kijken naar de expansiedrift van de inmiddels op 1 na grootste economie ter wereld. Wanneer rollen de dobbelstenen?

Maar het grappige is dat de Chinezen iets heel anders doen. Ze hebben helemaal geen zin om hun rode legers in te zetten. In de steden aan de grens brengen ze Russische straatnaambordjes aan en lokken zo de Russen naar hun winkels. Sterker, Russen met ondernemingszin verkassen inmiddels naar China.  Ze vinden het niveau van de corruptie daar een verademing - wat de Chinezen dan weer gek doet opkijken.  En China mag door zijn éénkindpolitiek een mannenoverschot hebben, Rusland heeft door zijn veelwodkapolitiek een vrouwenoverschot. Dus dat treft: andermaal verplaatsen Russ(inn)en zich naar China. 

Siberië loopt dus nog iets leger. En niemand die er misbruik van maakt, alleen maar omdat al die mensen liever trouwen en handeldrijven.  Het voelt wat mij betreft toch een beetje als vals spelen.

Gerelateerde artikelen