3 mins

Alle vertogen legitimeren geweld en toch blijf ik pacifist

Militair ingrijpen om IS te stoppen. Een verhelderend voorbeeld voor een breder dilemma.

Militaire interventies vereisen belangen om de benodigde financiën bijeen te krijgen, vaak fossiele brandstoffen of andere grondstoffen. Militaire interventies vereisen daarnaast ook vertogen, grote verhalen die mensen in beweging brengen, die zin geven aan dramatische keuzes.

Het eerste behoeft hier (en meestal) weinig betoog. Het feit dat er eigenbelang achter de meeste militaire interventies zit is geen excuus voor totale afzijdigheid. Er zijn altijd ook mensen in het spel waarmee we ons verbonden voelen en die we menen niet te kunnen laten zitten.

Er is het vertoog van de nationale belangen: de onzen wordt de keel afgesneden, onze olievoorziening is in gevaar, onze veiligheid wordt bedreigd door terugkerende jihadisten.

Er is het vertoog van de betrokken etnische en religieuze groepen die uitgemoord of verdreven worden door IS, in hun bestaansrecht bedreigd, die onze solidariteit vragen.

Er is het vertoog van de responsibility to protect van de mondiale gemeenschap die nationale soevereiniteit overstemt.

Kunnen we het maken om niet in te grijpen als we de mogelijkheden hebben? Als je een leger hebt, moet je het dan niet juist gebruiken om de internationale rechtsorde te beschermen?

Het militair ingrijpen in (allereerst) Afghanistan om Al Qaida te vernietigen heeft bosjes filialen en klonen daarvan gezaaid in heel de Islamitische wereld. Militair ingrijpen voedt en versterkt het radicaal islamistische vertoog en zal dat ook nu doen. Maar je kunt toch niet toekijken en afwachten als zo'n vertoog zijn verwoestende werk doet?

Ook IS wordt gevormd door mensen. Naar hen wijzen met een beschuldigende wijsvinger impliceert dat drie andere vingers naar onszelf terugwijzen. Onze verslaving aan olie en gas voedt, via ondemocratische oliestaten, radicaal islamistische organisaties (en Poetin). Ons onvermogen om hen die anders zijn een plek te geven in onze samenleving voedt hun behoefte aan een identiteit als jihadist. Onze nationale en West-Europese eigenbelangbehartiging voedt het oemma-vertoog , de lokroep van een wereldwijde anti-kapitalistische, anti-consumentische islamitische gemeenschap in wording.

Responsibility to protect, het vertoog dat GroenLinksers het meest aanspreekt, zou vooral een verantwoordelijkheid moeten inhouden om af te kicken van onze verslaving aan fossiele brandstoffen.

Responsibility to protect zou vooral een verantwoordelijkheid moeten inhouden om anderen een plek te geven in onze samenleving.

Responsibility to protect zou vooral een verantwoordelijkheid moeten inhouden om niet alleen goederen en kapitaal, maar ook mensen vrijheid te geven om overal ter wereld hun geluk na te jagen. Of er zou een globaal sociale zekerheidsstelsel opgetuigd moeten worden zodat ze hun geluk niet hier hoeven te zoeken.

Ik geloof niet dat militair geweld ook maar iets oplost; je bouwt geen democratie met geweld; geweld breekt slechts af.

Als we de vijand gedemoniseerd ( terroristen! ) en overwonnen hebben , zijn samenlevingen vernietigd en zijn bestaansbronnen teruggebombardeerd naar de middeleeuwen. Dan zijn we oorlogsmoe en niet meer bereid om minstens evenveel geld te besteden aan wederopbouw.

Ik geloof, ondanks alles, in alternatieven voor geweld, ook al zie ik ze nu even niet meer, nu we ons al te lang hebben laten leiden door onze verslaving, onze uitsluiting, ons collectieve eigenbelang.

Militaire interventie is bij voorbaat een nederlaag. Soms moet je als pacifist echter je verlies nemen. Ik zou me onthouden van stemming als ik voor GroenLinks moest spreken en me des te harder inzetten om tijdig volgende interventies overbodig te maken..

Reacties

interessant dat het begrip

interessant dat het begrip "pacifist" weer in omloop wordt gebracht. Op de een of andere manier lijkt het uit het het discours verdwenen. En dat, terwijl GroenLinks de directe erfopvolger van de PSP is!
Ik ben het eens met jouw tekst.

Hallo Wim, Dit is weer de

Hallo Wim,
Dit is weer de gebruikelijke manier waarop Groen Links altijd weer probeert om de schuld bij het westen te leggen. Nu is het westen weer schuldig vanwege onze olieverslaving. Bewijsvoering of beargumentering lijkt niet meer nodig. Het is gewoon zo omdat het westen "kapitalistisch" is. Als de Afrikaan arm is komt het door de slavernij en kolonisering. Als de islam een probleem is ligt het aan de olieverslaving. En vergeet vooral Israël niet. Dat land wordt door dwaallichten in het westen gezien als het grootste gevaar voor de wereldvrede.

En daarmee leid het de aandacht af van werkelijke problemen en het geeft de Afrikanen en Arabieren de kans zich te wentelen in de baggerpoel van de slachtofferrol.

Feit is dat Afrikanen gewoon anders zijn dan blanken. Als je schrijft dat Afrikanen zo goed kunnen dansen of een optimaal levensmotto hebben is er niets aan de hand. Als je schrijft dat Afrikanen zo lekker relaxed door het leven gaan knikt iedereen instemmend. Terwijl dit toch echt racistische opmerkingen zijn die een heel ras beoordelen op hun collectieve eigenschappen waar ze niets aan kunnen doen. Als je daar in tegen iets negatiefs zegt over diezelfde Afrikanen dan zijn de rapen gaar.

Ik geef toe, het is lastig om iets positiefs te zeggen over Arabieren. Ze hebben een lange geschiedenis in de slavernij die veel langer terug gaat dan het blanke aandeel. Ze slagen er niet in om iets te creëren dat lijkt op een democratie of eerbiedigen van mensenrechten. De olie die toevallig is sommige Arabische landen is gevonden heeft voor een schaamteloze graaicultuur gezorgd. In de golfstaten is de gemiddelde Arabier qua onderwijs niveau te vergelijken met een kleuter in het westen. Men heeft domweg niet de capaciteit om de simpelste dingen zelf te doen. Overal heeft men buitenlanders bij nodig die in grote getale werkelijk al het werk doen. Kenmerkend is ook dat een debiel als Saddam Hoessein kan zijn volk zover krijgen dat hij de ene na de andere oorlog begint en hopeloos verliest om dan nog door een stelletje idioten te worden gesteund. En dat terwijl Irak enorme olievoorraden heeft die de regering in staat kunnen stellen om een ongekende welvaartstaat te runnen. O ja, dat kwam natuurlijk allemaal door Donald Rumsfelt die ooit met Saddam op de foto ging. Da's waar ook.

Zimbabwe was ooit de graanschuur van Afrika. Mugabe heeft die eigenhandig de nek omgedraaid. Corruptie, economisch wanbeleid, vertrapping van elementaire mensenrechten en moord. Tot op de dag vandaag is niemand in staat geweest om de mislukking van deze staat in de schoenen van het westen te schuiven. Of zou het toch de kolonisatie zijn? En hoe zit het dan met Hong Kong?

Soedan heeft met groot militair vertoon huisgehouden in Darfoer. Luchtaanvallen en militaire moordpartijen hebben de bevolking van Darfoer uit elkaar gejaagd, geterroriseerd en vermoord. Er zijn geen demonstaties bekent van mensen die de Soedanese ambassade bestormden.

Iedereen valt nu over Bashir Assad van Syrië heen terwijl er al decennia niets nieuws onder de zon is. Ook zijn vader heeft zijn bevolking tientallen jaren vertrapt en vermoord. Ik heb nog niets gehoord van een Syrië kommitee maar dat bestaat gewoon niet.

In Saoedi-Arabië worden duizenden Aziatische dienstmeisjes als slaven behandeld, verkracht, gemarteld en vermoord. In Iran en vele andere landen worden homo's gevangen gezet en na een schijnproces ter dood gebracht. Geen protest vernomen, wel bezorgde reacties vanwege de economische gevolgen van een sticker.

In Turkije wordt de massamoord op de Armeniërs glashard ontkent en zitten er meer journalisten gevangen dan waar ook ter wereld. Geen Turk waagt zich aan een dissident geluid en de rijen worden glimlachend gesloten. Ook van de meest seculiere Turken.

Helaas kunnen al die slachtoffers niet rekenen op de sympathie van de linkse demonstrant. Die heeft het te druk met het demonsteren tegen Israël omdat die zich met uiterste terughoudendheid probeert te verdedigen tegen een regen van terreurraketten vanuit de Gazastrook. Hamas heeft daar het leeuwendeel van het hulpgeld ingezet om tunnels te bouwen en wapens te kopen. Daarmee verhult men het eigen onvermogen om een werkende staat te vormen die in vrede kan leven met andere landen.

Demonstraties ook tegen het homo beleid in Rusland. Toegegeven, vanuit hier geredeneerd is het niet het meest ideale land voor homo's maar voor homo's in de Arabische wereld is Rusland het beloofde land. De wetgeving in Rusland staat homofilie gewoon toe en er zijn tal van bars en dergelijke waar homo's zich kunnen manifesteren. Helaas wordt er niet gedemonstreerd tegen Saudi-Arabië maar gek genoeg wel tegen Rusland.

Ook fanatieke demonstraties voor asielzoekers terwijl de asielzoekers die de luxe hebben om veel geld te betalen om vervolgens per boot of zelfs per vliegtuig naar het westen te komen niet de echte pechvogels zijn. Die hebben die mogelijkheden helemaal niet om zo'n dure reis te maken. De echte vluchteling is straatarm, hongerig en ongeletterd. Een echte vluchteling spreekt geen Engels kan geen smokkelaar betalen. De toeristen die zich als asielzoeker melden maken deel uit van de middenklasse waar geen land buiten kan. Ontwikkelingslanden hebben deze mensen keihard nodig om de economie draaiende te houden. In Afghanistan liepen de vrouwen in de jaren vijftig met rokken over straat. Er waren bioscopen, parken en discotheken. Nu alle normale mensen weg zijn blijven alleen de achterlijke bergbewoners over en is het land inmiddels een hel voor alles wat vrouw is.

Demonstraten zouden wat meer de krant moeten lezen en iets meer nadenken en de feiten eens op een rij zetten voordat men de straat op gaat om te demonstreren tegen straaljagers die de vrijheid om te demonstreren verdedigen en democratische landen die als voorbeeld zouden moeten dienen voor al die mislukte staten en dictators.

Succes!

He he, dat lucht op.

John van Paassen

Hoi John, Lastig dat je geen

Hoi John,

Lastig dat je geen automatische melding krijgt als iemand hier op je reageert: e-mail me even als je wilt dat ik het zie en reageer. (wim.nusselder@antenna.nl)

De vraag waar de schuld ligt voor de ellende 'daar' waarin we (menen te) moeten interveniëren is eigenlijk niet echt aan de orde hier.
Ik start op het punt waarop we er last van hebben (omdat ze de 'onzen' de keel afsnijden, omdat onze oliebelangen in gevaar komen, omdat we niet aan kunnen zien wat ze elkaar aandoen of voor wat van reden dan ook) en stel dan de vraag of we met geweld moeten interveniëren of niet (gegeven het feit dat ook ik op korte termijn weinig alternatieven zie).

Als je op andere manieren dan militair iets wilt doen aan ellende elders kan het 100x waar zijn dat 99% van die ellende hun eigen schuld is, maar dan is die 1% boter die je zelf op je hoofd hebt nog altijd DE manier om bij te dragen aan een oplossing.
Toch?

Verder reageer je een heleboel op mij af dat niet op mij van toepassing is (zo ben ik geen linkse demontrant en beschouw ik Israël niet als grootste gevaar voor de wereldvrede).

Met vriendelijke groet,

Wim

Reactie toevoegen