2 mins

De storm neemt het over

Bladeren waaien omhoog tegen een achtergrond van grijze wolken. Een herfststorm gaat tekeer. Wonend op vijftien hoog bekijk ik het schouwspel vanuit mijn raam. De jonge beukenbomen die vorige week nog geel kleurden zijn nu kaal gerukt door de wind. Ik knijp één oog dicht om te controleren of mijn flat heen en weer beweegt.

Hij staat redelijk stil. Ik weet niet of dat een goed of een slecht teken is. Gisteren ving ik een gerucht op dat het bos, dat op tien minuten lopen afstand ligt, tijdelijk dicht gaat in verband met het gevaar van omvallende bomen. Het natuurgeweld heeft zich echter ook een weg gebaand naar de door mensen bewoonde wereld. Het neemt tijdelijk de macht over in mijn leefomgeving waar steen, asfalt en keurig gestroomlijnde grasveldjes het fundament vormen. Net boven de grond spelen bladeren dat ze in een achtbaan zitten. Een fietser komt nauwelijks vooruit. Een brandweerwagen staat voor het gebouw schuin tegenover de mijne geparkeerd. Zou er iets gebeurd zijn? Zelfs in mijn huis is het anders dan anders. Het ventilatiesysteem boven mijn fornuis laat af toe een onheilspellend getik horen.

Als ik naar beneden ga, zie ik dat de dwarrelende bladeren zelfs in de lift zijn doorgedrongen. Bij de voordeur heeft zich een zee van bladeren opgehoopt. Ik ga de hoek om. Een voorbijganger lacht naar me. Rampzalig weer verbroedert. Een boom in een van de keurige grasperkjes is aan het bezwijken onder de wind, de wortels steken half uit de grond. Mijn groentetas, die ik wilde ophalen, blijkt er nog niet te zijn. Het zal wel door de storm komen. Teruglopend naar huis, zie ik dat de weg is afgezet met rood-wit lint, vanwege de boom die aan het omvallen is.

Thuis check ik het nieuws. In Amsterdam is een mevrouw overleden door een omgevallen boom, midden in de stad. Triest dat haar leven zo plotseling voorbij is.  Dat er slachtoffers vallen toont aan hoe kwetsbaar wij mensen zijn. We zijn als mensheid tegenwoordig dan wel vernuftiger dan ooit, we hebben nog niks gevonden om harde windvlagen de kop in te drukken. Voor mij toont het aan dat we niet over de wereld kunnen heersen, al zouden we het willen. Soms is het nodig dat een storm ons wakker schudt om ons erop te attenderen dat er elementen zijn waar de mens geen grip op heeft.

Reacties

Anoniem

Mooi stuk!

Reactie toevoegen