2 mins

Democratie, Deltawerken, Duurzaamheid

Duurzaamheid lijkt op democratie. Beide zijn aangeleerde, collectieve emoties die zich traag in het bewustzijn nestelen.

Beiden ontstaan pas na collectieve trauma's, omdat na een ramp individuele offers beter gedragen kunnen worden.

In een democratie offeren we onze behoefte aan collectiviteit op voor een onbevredigende permanente 'leegte' in het centrum van de macht. In een duurzame samenleving offeren we een deel van ons genot op voor 'later'.

Samenlevingen zijn als kinderen; ze leren pas door te voelen. We vinden democratie acceptabel omdat we hebben gevoeld hoe beroerd dictatuur of anarchie is. We vinden duurzaamheid nog niet acceptabel omdat we niet hebben gevoeld hoe beroerd de consequenties van onduurzaamheid zijn.

De Deltawerken zijn een uiting van duurzaam denken, omdat ze ons tegen hoge kosten in het heden verdedigen tegen een vaag risico op nog veel hogere kosten in de toekomst. Maar ze konden pas verrijzen na de watersnoodramp. De offers die we er nog dagelijks voor brengen - de kosten van bouw en onderhoud van dijken - worden door geen enkele politicus in twijfel getrokken.

Scandinavische maatschappijen zijn de collectieve emotie van duurzaamheid het dichtst genaderd. Duurzaamheid wordt er door weinigen in twijfel getrokken. Misschien niet toevallig dat ze ook de oudste en stabielste democratieën ter wereld hebben.

Voor de meeste andere landen zal duurzaamheid pas ontstaan na het pijnequivalent van een oorlog, vrees ik. 

Reacties

Beste Pepijn Zou je voor

Beste Pepijn
Zou je voor GroenLinks niet meer over duurzaam willen schrijven?
Je doet de partij meer kwaad dan goed, met deze benadering.

Je schrijft: "We vinden duurzaamheid nog niet acceptabel"
Hoe verzin je deze onzin? Zie hoe populair zonnepanelen zijn, en groene stroom.

Om duurzamer te worden, zijn keuzes nodig, maar waarom leg je dat bij "we" neer? "We" leven in en wereld van propaganda van rechtse en fossiele belangen. Duitsers, Deen en Nederlanders verschillen niet zo heel veel, toch zijn die andere 2 landen veel duurzamer dan Nederland. Dat komt doordat in ons land, de condities om duurzame keuzes te maken slechter zijn. Of vuile keuzes aantrekkelijker, zoals reclame voor roken.

Nederlanders bouwen al eeuwen dijken, niet (alleen) om rampen te voorkomen (en die rampen zijn helemaal niet vaag) maar vooral om met het nieuwe land meer welvaart te creëren.

Duurzaamheid is niet het opofferen van genot nu, maar een verstandig streven het ook in de toekomst beter te doen.
Duurzame keuzes zijn gewoon positieve keuzes, geen negatieve.
Hoe wil je met negatieve keuzes een partij vooruit helpen?
We zijn de PVV niet.

Je hebt een te negatieve blik, ook op je foto.

Wat mij betreft moeten Pepijn

Wat mij betreft moeten Pepijn en Henk zoveel mogelijk over duurzaamheid blijven schrijven, of je nou altijd de zon ziet schijnen (op de zonnepanelen), of somber lijkt te worden.

Het gaat hier niet over het verschil tussen somber of optimistisch, hoewel ik tussen beide emoties heen en weer geslingerd wordt als het gaat om duurzaamheid; het bovenstaande Illustreert de verschillende grondgedachten en wereldbeelden m.b.t. duurzaamheid, die bij Groen Links leven.

De eerste is 'structuralistisch', ofwel diepere structuren sturen ons gedrag; verandering moet komen van schok-effecten. De tweede is 'constructivistisch', ofwel we construeren de wereld en onze ideeën zelf.

Die twee hoeven elkaar helemaal niet uit te sluiten, dus blijf in discussie.

Reactie toevoegen