3 mins

Nieuw bestuur voor een partij in verwarring

GroenLinks heeft een transparant bestuur nodig dat spreekt namens de partijconferentie. Het bestuur moet de belangen van leden en stemmers behartigen.

Slangenkuil

De recente gebeurtenissen die hebben geleid tot het aftreden van Jolande Sap, laten een beeld achter van een partij die enorm in verwarring is en een partij dat afscheid nam van één van haar speerpunten: transparantie. GroenLinks is een slangenkuil geworden en was het vast al een tijdje. Het heeft er alle schijn van dat allerlei partijbonzen gevraagd en ongevraagd zich er mee zijn gaan bemoeien. Het lijkt erop dat mensen met de grootste mond hun zin krijgen. Is het dan een wonder dat leden en stemmers roepen: dit is mijn partij niet meer. Natuurlijk ga je als stedelijke wethouders na de desastreuze nederlaag met elkaar in gesprek, maar dan past bescheidenheid in hoeverre je besluitvormingsprocessen gaat beïnvloeden.

Een partij in paniek

Maar het belangrijkste is misschien wel dat het partijbestuur zich niets van die lobby's had moeten aantrekken. Heel goed luisteren maar vervolgens vasthouden aan haar mandaat, haar rol en positie. Aangezien er geen partijconferentie is, behartigt het bestuur de belangen van de leden en de stemmers. De leden hebben zich voor de verkiezingen massaal uitgesproken voor Jolande, of je dat nu leuk vindt of niet. Met een dergelijk mandaat moet je als bestuur je rug recht houden en de regie behouden. Aangezien het bestuur meteen na de verkiezingen achter Jolande ging staan, had ze dat moeten blijven doen. Dat heeft het ex-bestuur niet gedaan. Het ex-bestuur is verantwoordelijk voor een heleboel ellende.

Kan je dat het bestuur kwalijk nemen? Een beetje wel. Toch opereert zij vast ook naar vermogen in een GroenLinks cultuur en een partij die in paniek is. Je kan het congres niet kwalijk nemen dat zij dit bestuur had aangenomen; weet zij veel. Moet je het dan de kandidaatscommissie kwalijk nemen die bestuursleden gescreend heeft? Ja, daar moet je wel zijn. Maar eigenlijk ligt het bij die mensen die de leden van de kandidaatscommissie heeft voorgedragen. Daar zit de bron. Wanneer de kandidaatscommissie geen scherp zicht heeft op politieke regie, is de kans groter dat de voordracht van de juiste kandidaten te wensen overlaat. Natuurlijk zijn mensen gescreend op basis van een profiel en een opdracht; maar die laat altijd veel ruimte over.

Spekman

Samengevat stel ik dat het in het systeem van GroenLinks zit. En systemen of patronen verander je enkel door uit het systeem te stappen. Het NRC artikel van 13 oktober (van den Brink) is hier een voorbeeld van; het prikkelt en zet in ieder geval aan tot nadenken.

Toch maar terug naar ons bekende systeem; GroenLinks heeft in mijn ogen een bestuur en met name een voorzitter nodig die slim en wijs is en autoriteit heeft. Een voorzitter die namens het bestuur, met name achter de schermen, opereert en die wanneer nodig de regie pakt. Met een enorm invoelingsvermogen wat betreft politieke processen, die enorm bestuurlijk onderlegt is en scherp voor ogen heeft wat de rol van iedere actor is, een scherp oog voor bestuurlijke verhoudingen heeft. Een voorzitter die zijn of haar rug recht kan houden en dus geen zachte heelmeester is. En uitspraken als er voor en met de leden te willen zijn, zijn wat mij betreft van secundair belang. En stiekem kijk ik dan naar Spekman van de PVDA; hadden wij maar een soort Spekman.

Reacties

Tot het einde interessant,

Tot het einde interessant, maar de mening over Spekman deel ik niet. Als partijvoorzitter is hij veels te promiment aanwezig. Druk doende met het verkondigen van zijn eigen opvattingen, waardoor een groot deel van de pvda, de progressieve kant, weggedrukt wordt. Bij succes accepteert een partij dat[zie groenlinks] maar zodra het tegenzit wordt het ook hommeles binnen de pvda

Het beeld van "een partij in

Het beeld van "een partij in paniek" klopt niet. GroenLinks is niet een geheel.
Misschien is de sfeer op het partijbureau en in de Kamerfractie organisatie gespannen, want daar moeten mensen weg.
Maar paniek?
Er zijn vele afdelingen, met eigen wethouders en volksvertegenwoordigers, daar is geen paniek.

De vraag is wel hoelang hou je medewerkers vast op het partijbureau, als er weinig inkomsten tegenover staan?

Blijven ze te lang, dan slinkt de kas voor de gemeenteraads campagne.

Reactie toevoegen