2 mins

Openheid en radicaliteit

GroenLinks moet terug naar z'n bestaansreden, waarbij de wezenlijke programpunten anno 2012 niet precies dezelfde hoeven te zijn als die van in 1982. Als ze maar van openheid en radicaliteit getuigen.

Groen Links ontstond uit partijen, vooral PPR en PSP, die links stonden van de PvdA, althans op een aantal voor die tijd wezenlijke punten: medezeggenschap, milieu, ontwikkelingshulp, anti-militarisme. Wie de PvdA te rechts vond staan - al ben ik na de oprichting van GroenLinks juist lid van de PvdA geworden, omdat ik samenwerking met de CPN niet zag zitten - stemde GroenLinks, zoals VVD'ers die de VVD te rechts vonden D66 stemden.

Intussen ontstond de SP, die kans zag zich op te werpen als het linkse geweten van Nederland. Dit, hoewel die partij in zijn eigen structuur, anders dan GroenLinks, een aantal weinig democratische trekken, en in z'n opstelling tegen de EU nationalistische trekken heeft. 

GroenLinks lijkt onder de leiding van Femke Halsema de sociaal-liberale kant op te zijn gegaan.

GroenLinks moet terug naar z'n bestaansreden, waarbij de wezenlijke programpunten anno 2012 niet precies dezelfde hoeven te zijn als die van in 1982. Als ze maar van openheid en radicaliteit getuigen, onderscheidend zijn als kenmerken van het vrijmoedig-linkse geweten. Of is het aantal kiezers dat voor dat geweten gevoelig is gewoon afgenomen? Hoe het ook zij, deze PvdA'er wenst GroenLinks sterkte bij het zich hervinden. 

Reactie toevoegen