3 mins

Provinciale bijeenkomst Flevoland (4 oktober 2014)

Tijdens het lopende partijgesprek over Militaire Interventies volgt Bureau de Helling de ontwikkelingen op de voet. De komende periode zal na de bijeenkomsten een sfeerverslag geplaatst worden op de website van Bureau de Helling, waarin een of enkele opvallende punten die aan de orde werden gesteld besproken worden.

Zaterdag 4 oktober vond het GroenLinksgesprek over militaire interventies plaats in de provincie Flevoland. Op een stralende middag in de Stadsboerderij op de Kemphaan even buiten Almere – een idyllische locatie met de regionale biologische boerenmarkt op een steenworp afstand – spraken leden onder meer over de rol van draagvlak en verschillende soorten geweld in militaire interventies.

Een van de stellingen die in Almere besproken werd was ‘maatschappelijk draagvlak is geen legitieme overweging in de afweging om tot een interventie over te gaan’. Opvallend was dat deze stelling meer vragen opriep dan antwoorden. Een signaal dat het belangrijk is precies te zijn wanneer gezocht wordt naar de bepaling van draagvlak, maar ook goed voor een rijke discussie.

Wat wordt er bedoeld met maatschappelijk draagvlak? Steun voor een interventie hier, onder GroenLinksleden, onder GroenLinksstemmers, onder Nederlanders? Of steun voor een interventie in het conflictgebied? Steun door Groene partijen daar, steun door de zittende politieke partijen, steun door het grootste gedeelte van de bevolking? En wie bepaalt dan dat maatschappelijk draagvlak, waar komt dat uit voort? Zijn dat burgers of organisaties? Of bijvoorbeeld de pers? In de pers worden veel zaken overbelicht en andere zaken weer onderbelicht en het risico bestaat dat het daar geschetste beeld van draagvlak dus sterk afwijkt van de realiteit.

Sommige leden betwijfelden of burgers altijd in staat zijn om goed in te schatten of ergens een interventie nodig is. Soms hebben burgers niet genoeg informatie. Daarnaast bestaat het risico dat draagvlak snel om kan slaan. Meestal gebeurt dat nadat ingrijpen gestart is en de negatieve consequenties daarvan burgers bereiken via de media. GroenLinks heeft dat in het verleden geprobeerd te ondervangen door veel criteria te verbinden aan de steun voor militaire missies. ‘Een deel van die criteria kwam voort uit een wens zichzelf te kunnen verantwoorden in het geval van een afgenomen draagvlak’, aldus een van de deelnemers in Almere.

Een deelnemer gaf aan: ‘Ik ga ervan uit dat het draagvlak vertegenwoordigd is in het parlement. Politici zullen altijd te rade gaan bij burgers en allerlei organisaties, maar moeten zelf een afweging maken’. Een ander lid vroeg zich kritisch af of het meewegen van draagvlak onder burgers er niet toe leidt dat nooit wat wordt gedaan aan relatief onbekende conflicten: ‘Moeten we het erom doen of het erom laten? Neem bijvoorbeeld de noden in Cambodja, dat is heel ver weg en mede daardoor is er moeilijk draagvlak te vinden. Moet je daar dan maar niks doen?’ Ook werd gewezen op een vaak onderbelicht aspect van draagvlak: voor de terugkerende Nederlandse militairen. Het risico op traumatisering wordt groter naarmate militairen terugkeren in een samenleving die vijandig staat ten aanzien van de missie die zij uitvoerden.

Actuele en juiste informatie over het voetlicht brengen in de media is een enorme uitdaging, zowel voorafgaand aan besluitvorming over, als tijdens en na de militaire interventie. Aanwezig GroenLinks senator Ruard Ganzevoort vertelde daarover: ‘Politici moeten leidend zijn in het verspreiden van juiste informatie. Maar politici weten niet alles. Leden moeten politici blijven voeden. Val ons vooral lastig, we hebben een hoop eigenwijze leden nodig.’ Door goed geïnformeerd te zijn kan GroenLinks agenderend zijn op onderwerpen. Maar, stelde Ruard, ‘het is niet realistisch dat Nederland agenderend wordt op militair ingrijpen.’ GroenLinks zou bijvoorbeeld oplaaiende conflicten eerder kunnen signaleren en andere oplossingen kunnen aandragen voordat er een grootschalige militaire interventie nodig is.

Wilt u verder meepraten? Dat kan op deze website of tijdens de komende bijeenkomsten van provinciale afdelingen en de internationale werkgroepen. Klik hier voor meer informatie.

Reacties

Matthieu

'Sommige leden betwijfelden of burgers altijd in staat zijn om goed in te schatten of ergens een interventie nodig is', lees ik in het stuk. Die burgers waren tegen steun aan de inval in Irak en Afghanistan. Na tien jaar kunnen we constateren dat die burgers gelijk hadden en de politici die iedere keer weer met de fraaiste beloftes een interventie steunen niet.

Ik heb de hele discussie binnen GroenLinks gevolgd en ik mis totaal de reflectie op de mislukking van de in de afgelopen jaren ook door GroenLinks gesteunde missies.

Het draagvlak voor militair ingrijpen wordt daarmee alleen maar kleiner. Maar dat is geen enkel probleem voor de GroenLinks-leden, begrijp ik.

Reactie toevoegen