3 mins

We willen wat doen!

Hoe krijg je mensen weer politiek actief? De klassieke partijtijgers, heftig debatterend in rokerige bovenzaaltjes, lijken wel een uitstervend ras. Ze zijn er nog wel; bij de afdeling Leiden organiseren we af en aan nog steeds politieke cafés.

Maar het blijkt niet voldoende. Mensen willen niet alleen discussiëren of amendementen schrijven, zelfs niet in een debatpartij als de onze. Mensen willen ook iets doen. De redenen om politiek actief te worden, verschillen van persoon tot persoon. Wij vroegen het aan onze leden, oud en nieuw, en kregen hele verschillende antwoorden. Rode lijn:  maatschappelijke betrokkenheid, onrust over hoe het nu gaat (nog nooit werden zoveel mensen in Leiden actief als toen Wilders ging gedogen), idealen over hoe het beter zou kunnen. De kunst is om deze ‘onderbuikkriebels’ te helpen kanaliseren. En dat kan langs de klassieke lijnen: meedoen met thema- en debatavonden, werkgroepen, helpen met flyeren, bestuursfuncties, voorsorteren op politieke functies als raadslid.

Maar wij experimenteren ook met andere vormen, en daarbij zien we ineens ‘nieuwe’ gezichten. Vaak al jaren lid, maar nog nooit naar een bijeenkomst gekomen. Een van onze succesnummers is het ‘plastic vissen’. Drijvend afval in de grachten is een flink probleem, waar onvoldoende aan gebeurt. Natuurlijk kaarten we dat politiek aan, maar we steken ook zelf de handen uit de mouwen. We werken samen met één van de Leidse reders, kondigen de acties via de sociale media aan, en gaan een paar uur aan het eind van de dag, met iedereen die komt opdagen, in fluisterbootjes plasticvissen. Zoveel mogelijk GroenLinks jassen aan, voor de zichtbaarheid. Hoe mooier het weer, hoe groter de actiebereidheid. Succesfactoren zijn, volgens mij, de relatieve vrijblijvendheid, het idee dat je toch iets zinnigs bijdraagt, de kans om op een informele manier andere GroenLinksers te leren kennen en ongedwongen gesprekken te hebben, en natuurlijk de schoonheid van de grachten.

Deze benadering hebben we verder doorgezet, naar bijvoorbeeld de werkgroep Cultuur. Ook hier werken we niet alleen aan het opstellen van een Cultuurnota, maar organiseert trekker Robbert van Heuven ook gezamenlijke bezoeken aan theatervoorstellingen, met een actueel thema als ‘wat is de relevantie van een kunstenaar?’ Met discussie met de actrice na afloop, over de interactie tussen kunst en politiek, en wat je dan van GroenLinks mag verwachten. Of neem de acties die wij voeren in het kader van het Singelpark, waarbij we de initiatiefnemers van harte ondersteunen bij hun ‘kweektuin’. Een braakliggend terrein bij het station, waar Leienaren hun overschietende planten en bomen kunnen planten, teneinde straks het Singelpark van groen  te voorzien. Ook dit blijkt duidelijk in een behoefte te voorzien. Of neem de bezoeken die de werkgroep ‘sociaal’ aan de daklozenopvang of de voedselbank brengt. Opnieuw combinaties van gesprekken met het management, en zelf actief helpen.

Allemaal voorbeelden van een breder waarneembare trend in vrijwilligerswerk en actief burgerschap. Mensen zoeken een uitlaatklep voor hun maatschappelijke betrokkenheid, maar willen of kunnen zich niet langjarig verbinden aan ‘praatclubs’, waarvan de maatschappelijke uitkomst bovendien onzeker is. Ze willen zelf iets doen, dat iets mag ook gewoon leuk zijn om te doen, en het moet op een moment dat het hun uitkomt. Wij proberen ‘oude’ politiek en nieuwe actiebereidheid aan elkaar te verbinden. En ook dat is erg leuk om te doen!

Reactie toevoegen