De contouren van een libertair milieubeleid

Statiegeld op auto's. Een consument die consumindert. Werkgevers en werknemers die over milieumaatregelen onderhandelen. Een minister voor Duurzame Ontwikkeling om het milieutekort te bewaken.

De contouren van een libertair milieubeleid probeert af te rekenen met een falende overheid, onverschillige bedrijven en onwillige burgers. Milieuproblemen worden niet opgelost door consumenten met een opgeheven vingertje te benaderen en bedrijven uit te dagen het zoveelste regeltje te overtreden. Integendeel. Een maatschappij die de milieucrisis het hoofd wil bieden, moet aangesproken worden op haar eigen mogelijkheden. Het zijn in de eerst plaats bedrijven, maatschappelijke organisaties en burgers zelf die, op weg naar duurzame ontwikkeling, inventief milieuproblemen te lijf moeten gaan. De overheid vervult daarbij wel een voortrekkersrol. Ze zet vergunningen en convenanten in, maar ook ecologische belastingen en verhandelbare emissierechten. Ze benut de mogelijkheden van milieukeur en milieu-educatie. En privaatrechelijke aansprakelijkstelling, openbare milieujaarverslagen en een tribunaal voor duzzame ontwikkeling moeten het succes van milieu-acties vergroten.

Alleen gezamenlijk kunnen een verantwoordelijke overheid en een actieve samenleving de milieuproblemen succesvol aanpakken. De contouren van een libertair milieubeleid zoekt naar die nieuwe balans tussen overheidssturing en maatschappelijke zelfsturing.

Jaar: 

1992

Pagina's: 

145

Prijs: 

gratis

ISBN: 

90-72288-07-6