Politici voelen zich bedreigd en geïntimideerd. Ze staan boven aan het lijstje beroepen met het laagste aanzien, samen met journalisten en tweedehandsautoverkopers. Ze worden niet geloofd en worden grof bejegend als ze in de aanloop naar verkiezingen flyers uitdelen op een markt.
Enkele jaren geleden las theatermaker Patrick Nederkoorn in een Duitse krant over de ‘aanstaande ont-Hollandisering van de aarde’. Er stond: als maar de helft van alle prognoses over klimaatverandering klopt, dan is het niet de vraag of, maar wanneer Nederland onder de zeespiegel verdwijnt.
Activist en documentairemaker Astra Taylor zette met haar organisatie Debt Collective schuldverlichting op de politieke agenda. Aan Koen Bruning legt ze uit hoe ze een volksbeweging opzette waarin mensen met allerlei identiteiten zich vertegenwoordigd zagen.
De ervaringen van de mensen die racisme en uitsluiting ervaren, komen veel te weinig aan bod in de instituten die dat moeten bestrijden. Rania Ali, die stage liep bij de GroenLinks-fractie van de Tweede Kamer, probeert met filosofische concepten de gevolgen van dat gebrek te doorgronden.
In 'Er is leven na de groei' ontvouwt econoom Paul Schenderling een enthousiasmerend pleidooi voor heffingen die de consumptie aan banden leggen en vermogens steviger belasten. Ze zouden een samenleving kunnen opleveren waarin burgers veel meer vrijheid voelen om te doen wat ze belangrijk vinden.
Tilburgers met een bijstandsuitkering durfden niet te gaan samenwonen omdat ze bang waren de regels van de Participatiewet te overtreden, met alle financiële gevolgen van dien. Als je als bijstandsontvanger een relatie aangaat en gaat samenwonen, dan word je direct gekort op je uitkering of wordt je uitkering mogelijk helemaal beëindigd.
Activisten die zich verzetten tegen het gebrek aan actie om een klimaatcatastrofe te voorkomen, grijpen inmiddels naar radicalere middelen. Eerder bezette Extinction Rebellion wegen en bekladden haar activisten autowinkels. Nu zijn culturele iconen als het Meisje met de parel het doelwit.
Links is niet alleen een pakket van ideeën; het is (of was?) een wereld met een bepaalde levensstijl, met eigen liederen, eigen boeken en verenigingen. Wat vertellen de verhalen van vergeten schrijvers van linkse snit over het linkse ideaal?
Marcus Bakker werd in 1956 lid van de Tweede Kamer voor de CPN. Toen hij het woord nam, stroomde de vergaderzaal uit protest leeg. Jaren later stemde vriend en vijand ermee in dat in 1991 een Kamerzaal op het Binnenhof naar deze rasdemocraat vernoemd werd. Leo Molenaar verklaart deze verandering in zijn deze maand verschenen biografie.
Grotere steden, meer welvaart en complexere producten vereisen meer metalen. Dat geldt ook voor de overgang naar duurzame energie. Daardoor worden de metalen schaarser, terwijl voor hun winning meer energie nodig is. Het probleem bijt in zijn eigen staart.