De steeds hogere grondprijzen drukken een groeiende stempel op het gebruik van grond. De duurzaamheid van het landschap staat dan ook onder druk. Volgens Jan van Rheenen en Jan Spijkerboer (Kadaster) kunnen eigentijdse vormen van grondeigendom een antwoord betekenen. “Ons systeem van privaat eigendom van grond heeft veel goeds gebracht, maar steeds duidelijker wordt dat er ook nadelen zijn.”
Laagliggend Nederland bestaat grotendeels uit veengrond: natte, zwarte bodems tjokvol organische stof. Ontwatering zorgt voor concurrerende landbouw, maar ook voor een groot klimaatprobleem. De Nederlandse natuur stoot zelfs per saldo broeikasgassen uit, in plaats van koolstof op te nemen. Een natte, toekomstbestendige landbouw is mogelijk. Jasper Groen over krimpend veen, groeiende uitstoot en de waarde van moerasplanten.
Vluchtelingen en migratie zijn voor GroenLinks een principiële, maar ook problematische politieke kwestie. Klavers mogelijke regeringsdeelname klapte op migratie en de eerdere Turkijedeal werd als ‘immoreel’ bestempeld. Maar wat dan wel? Oud-leider Femke Halsema verraste met een dwars voorstel: vluchtelingenkampen in ‘commons-stijl’. Rens van Tilburg las Halsema’s essay en hem trof een utopie die realistischer is dan de huidige GroenLinks-positie.
Ken ik eigenlijk luie mensen? Van een enkeling heb ik het vermoeden dat hij niet al te veel uitvoert, maar ik ken niemand die openlijk voor zijn luiheid uitkomt. Er lijkt wel een taboe op te rusten. Het enige deugdelijke antwoord op de vraag hoe het met je gaat, is: ‘goed, maar veel te druk’. Ik doe daar braaf aan mee, ook als ik het eens wat rustiger aan doe. Waarom staat ‘luiheid’ in het verdomhoekje?
Rechts-radicale partijen zijn internationaal in opmars en brengen de gevestigde politiek in een lastig parket. Om een effectief weerwoord te kunnen bieden is van belang om de oorzaak van rechtspopulisme te begrijpen. Recent onderzoek suggereert een samenspel waarbij culturele factoren de boventoon voeren. Linkse partijen doen er goed aan juist het economische conflict te benadrukken.
Shivant Jhagroe promoveerde in 2016 aan de Erasmus Universiteit op een onderzoek naar de transitiepolitiek van duurzame verstedelijking. Momenteel is hij post-doc onderzoeker aan de Technische Universiteit Eindhoven. Jhagroe publiceert onder meer over duurzaamheid als politieke kwestie en komt in verzet tegen het gebrek aan kritische reflectie op cultuur in het groene debat. Hoe kunnen we anders betekenis geven aan ogenschijnlijk ‘technische’ onderwerpen als verduurzaming en energietransitie?
Dit is het meest recente van verschillende handboeken rondom resilience – opgevat als menselijke veerkracht – van de afgelopen jaren. In het boek wordt menselijke veerkracht als een uitermate complex fenomeen neergezet dat niet alleen vanuit een psychologische invalshoek beschreven kan worden maar een interdisciplinair kader nodig heeft.
Flexibilisering van de arbeidsmarkt is goed voor de economie, de staatsschuld is te hoog en bezuinigingen helpen tegen de crisis. Mirjam de Rijk ontmaskert de belangrijkste economische mythes van dit moment, zoals: economie gaat over geld; als de economie groeit is dat goed voor iedereen; de vergrijzing is niet te betalen, enzovoort.
Resilience Practice geeft een goed beeld van veerkracht als dynamiek van sociaalecologische systemen inclusief het menselijke handelen. Geschreven door een wetenschapper en een journalist richt het zich tot een breed publiek.
Groene partijen staan voor het dilemma welke positie te kiezen in het debat over economische groei. Moeten zij kiezen voor het ontkoppelen van economische groei en CO2 emissies, ‘andere’ groei, of minder consumeren en produceren?