Het mengen van wijken door middel van herstructurering heeft grote gevolgen voor de binding van de oorspronkelijke bewoners met de buurt. Bij hun pogingen om wijken te ‘upgraden’ zouden gemeentebestuurders zich meer moeten realiseren dat buurten geen verzameling stenen zijn, maar betekenisvolle plekken vol ervaringen en herinneringen van bewoners. De kracht van een buurt moet dan ook uitgangspunt zijn bij herstructurering.
Ongelijkheid is (ook) in Nederland voor een groot deel regionaal bepaald. Net als andere vormen is dit onacceptabel. Bovendien is het in ons nationale belang dat alle regio’s uit de verf komen en hun bijdrage kunnen leveren aan uitdagingen als de energietransitie en de woningnood.
Een zonneweide op het voormalige landbouwgebied Lanakerveld in Maastricht was nodig om de duurzaamheidsambities van de stad – klimaatneutraal in 2030 – te halen. Maar boeren en buurtbewoners zaten daar bepaald niet op te wachten, vertelt verantwoordelijk wethouder Gert-Jan Krabbendam.
Zon, maan en ster. Dit gaat niet over een zoetgevooisd gedichtje, maar over de benamingen van de verschillende leesniveaus waarin kinderen in groep 3 worden ingedeeld. U kent ze wellicht van de tv-serie De Luizenmoeder, waar woedende ouders verhaal komen halen bij juf Ank omdat hun kind volgens hen toch écht een zonnetje (hoogste leesniveau) is.
Als je de bedrijven de kans geeft, zullen ze ook de publieke doelen dienen. Dat is wederom de visie van VNO-NCW. Deze keer gehesen in een groen sociaal jasje en met mooie eerlijke woorden. En het baart mij hele grote zorgen.
Een gemeente waar inwoners uit alle lagen van de bevolking elkaar tegenkomen, waar iedereen kans heeft op een woning in een wijk naar keuze en waar goed onderwijs overal vanzelfsprekend is. Dat zijn de kenmerken van een ‘ongedeelde stad’ waar veel gemeentebesturen naar streven. De Helling sprak met wethouders Kees Diepeveen (Utrecht, GroenLinks), Cathalijne Dortmans (Helmond, GroenLinks), Marjolein Moorman (Amsterdam, PvdA) en Richard Moti (Rotterdam, PvdA) over de manier waarop zij werken aan minder segregatie en meer kansengelijkheid.
In een week tijd maakte ik iets ongekends mee. In mijn verschillende, meer dan gemiddeld in politiek geïnteresseerde bubbels werd al snel na het begin van een ontmoeting door iemand uitgeroepen: we gaan het niet over politiek hebben! En dat werd dan hartstochtelijk door iedereen onderschreven, ook door mij.
De allerrijksten dragen het meest bij aan klimaatverandering. Extreme rijkdom, ingebakken in ons kapitalistische systeem, is dan ook immoreel, stelt hoogleraar ethiek Ingrid Robeyns.
Quizvraag: de wereld telt vandaag 2 miljard kinderen van 15 jaar of jonger. Hoeveel zullen er zijn in het jaar 2100?
A. 4 miljard
B. 3 miljard
C. 2 miljard
Covid-19 laat zien dat de klimaatcrisis vooral een gezondheidscrisis is. Dat zegt Joyeeta Gupta, hoogleraar milieu en ontwikkeling van het Zuiden. Om deze crisis te bestrijden hebben we onder andere een mondiale grondwet nodig die mensenrechten en milieu prioriteit geeft, en die juridisch boven andere internationale afspraken en verdragen staat. De bal ligt bij de overheid: “Zij moet de regels maken waarbinnen het bedrijfsleven moet opereren.”